Waarom? Het werkt gewoon niet meer. Dat is de clou. Vrijel elke parij is een sekte geworden. Met sekteleiders en volgelingen. Met intern gedoe. Jaloezie en potenzagen. Zo moet je goed in de partij liggen om op een lijst te komen. Vriendjes zijn met de bobo's. Slijmen naar boven, trappen naar beneden. Het volk kijkt toe en staat erbuiten. Partijprogramma's komen tot stand door stiekeme onderonsjes in de partijburelen. De lijsttrekker wordt onaantastbaar, en omringt zich met applaudiserende ja-lachers en slijmjurken. Critici worden subtiel doch trefzeker buiten boord geplempt ("Wat doen we met Omtzicht?"). Kiezers doen er niet zoveel toe. Ja, ze moeten op je stemmen, dus je zet marketing en reclametechnieken in. Je huurt een overbetaalde vent in die de reclamewereld kent. Je belooft van alles, als het vee maar stemt, op jou natuurlijk. En verder stil is. De verkiezingen lijken spannend. Oh zo spannend. De lijstrekkers glunderen op het toneel, ze balken of huilen in een hoekje. De lijst hobbelt achter de big man het parlement in. Niemand kent ze. Backbenchers, heten ze. Werkpaarden, onzichtbare zwoegers. Dan komen de coalitieonderhandelingen en wordt een kabinet gesmeed. Een oud bestuurder komt binnen en legt steentjes op tafel. Er wordt geschoven en geruild totdat ieder genoeg te geven en te nemen krijgt. Koehandel met principes en programmapunten. Het Kabinet is gevormd en de koning neemt de eed af. Vier jaar compromissen en waterig beleid. Het kan niet anders in een coalitieland, zeggen de politicologen. Dat vragen we ons af. Standpunten, daarmee kan je goochelen. Maar principes zijn ononderhandelbaar. Partijen werken niet meer. Lees ons manifest. We willen een democratie met de bevolking op de brug en goede bestuurders aan het roer. Een combinatie van deskundigheid en volkswil. Van koersbepalen en vaardig manoeuvreren. Van democratische sturing en bestuurlijke haalbaarheid. Het kan, en daarnaar zoeken we. Democratische Lente. Denk mee, praat mee doe mee.
Mr. Hein Westerouen van Meeteren, Amsterdam, schrijver van het Manifest